To jeden z najpiękniejszych i najbardziej poruszających tekstów, jakie ostatnio przeczytałem, jest bardzo osobisty i prawdziwy. Myślę, że bardzo wielu z nas, czytając go, zobaczyło własną mamę i własne spóźnione słowa „dziękuję” oraz „przepraszam”. Jestem jednak przekonany, że Twoja Mama wiedziała, jak bardzo była kochana, nawet jeśli nie zawsze umieliście to okazać. Dziękuję, że podzieliłaś się tą historią. Zostanie ze mną na długo.
Dzięki, że to napisałeś. Byłam przekonana, że nikt tego nie zrozumie! :-) Tak właśnie. "Dziękuję" i "przepraszam". Naprawdę nie pamiętam, czy kiedykolwiek jej to powiedziałam... Mam jednak nadzieję, że wiedziała, co myślę, znała mnie jak zły szeląg.
To jeden z najpiękniejszych i najbardziej poruszających tekstów, jakie ostatnio przeczytałem, jest bardzo osobisty i prawdziwy. Myślę, że bardzo wielu z nas, czytając go, zobaczyło własną mamę i własne spóźnione słowa „dziękuję” oraz „przepraszam”. Jestem jednak przekonany, że Twoja Mama wiedziała, jak bardzo była kochana, nawet jeśli nie zawsze umieliście to okazać. Dziękuję, że podzieliłaś się tą historią. Zostanie ze mną na długo.
Dzięki, że to napisałeś. Byłam przekonana, że nikt tego nie zrozumie! :-) Tak właśnie. "Dziękuję" i "przepraszam". Naprawdę nie pamiętam, czy kiedykolwiek jej to powiedziałam... Mam jednak nadzieję, że wiedziała, co myślę, znała mnie jak zły szeląg.